Cek 1950-ci ildə Avstriyanın Ştiriya vilayətində (Judenburq şəhərində) anadan olub. Atası Cek Bekkerin (Jack Becker) Avropada xidmət edən amerikalı əsgər olduğu güman edilir. Anası Terezia Unterveger (Theresia Unterweger) isə barmenlik və ofisiantlıq edirdi və dələduzluq və oğurluğa görə bir neçə dəfə həbsə düşən qadın olub. Buna görə də Cekin uşaqlığı babasının yanında keçib.
Cek erkən yaşlarından xırda-para oğurluqlarla məşğul olur. Eyni zamanda zorlama törətməsi ehtimal edilir. 1974-cü ildə isə Qərbi Almaniyada olarkən 18 yaşlı Marqaret Şeferi (Margaret Schäfer) meşədə zorlayır, sonra da büstqalteri ilə boğub öldürür. Bu zaman vaxtilə babasının öyrətdiyi düyündən istifadə edir. Cinayətin üstü tezliklə açıldı və qatil ömürlük həbsə məhkum edildi. Üstəlik, ehtimal olunur ki, Cek 1973-cü ildə Maritsa Xorvat adlı bir qızı da zorlayaraq öldürüb. Amma həmin cinayəti sübut etmək mümkün olmadı.
Unterveger həbsxanada əvvəlcə şeir, pyes, daha sonra “Afar: Həbsxanaya səyahət” adlı avtobioqrafik roman yazır. Cek sağlam mühitdə böyüməmişdi, amma romanda həmin mühiti olduğundan da pis qələmə verərək özünə qarşı mərhəmət oyatmağa çalışır. Əsər Avstriya və Almaniyada bestsellerə çevrilir, əsasında film çəkilir.
Yaradıcılığını davam etdirən dustaq hekayələr, hətta ORF icitmai teleradio şirkəti üçün uşaq nağılları yazır. Onun pyesləri tamaşaya qoyular, əsərlərindən ibarət kitablar çap edilir və hətta başqa dillərə tərcümə olunur. Bu da ona xeyli gəlir gətirir.
O zaman Avstriyanın intellektual dairələrində “insan yox, mühit günahkardır” yanaşması, istənilən insanın islahının mümkünlüyü ideyası populyar idi. Qəribə deyil ki, özünə qarşı mərhəmət oyatmağa nail olan Cek Untervegerin həbsdən azad edilməsi üçün kampaniya başlayır. Aralarında 2004-cü ildə ədəbiyyat üzrə Nobel mükafatı alacaq Elfrida Elinekin də olduğu xeyli sayda tanınmış qələm adamı ölkə prezidentinə müraciət edirlər. Halbuki qanuna görə, ömürlük həbsə məhkum edilənlər ən tez 15 ildən sonra azadlığa çıxa bilərdi.
1989-cu ildə məhkumlar üçün nəzərdə tutulan İnqeborq Drevits mükafatına layiq görülən Unterveger 1990-cü ilin mayında, 16 il həbsdə qaldıqdan sonra azadlığa buraxılır. Bohemanın sevimlisinə çevrilən Cek sosial məsələlər, xüsusən də cinayətkarlıq üzrə ekspert kimi tez-tez müxtəlif verilişlərə dəvət olunur, qəzet və jurnallara müsahibə verir. Qazandığı qonorarlar sayəsində dbdəbəli həyat sürən keçmiş, artıq islah olunmuş qatili qadınlar arasında xüsusən populyar idi.
Əslində isə islah olmamışdı. O, həbsdən çıxandan cəmi 4 ay sonra ilk qətlini törədir, amma Avstriyada yox. Praqada fahişəliklə məşğul olan Blanka Boçkova (Blanka Bočková) adlı bir qadını öz corabı ilə boğaraq öldürür. Cek ikinci “karyera”sı ərzində ancaq fahişələri öldürür. Bu, antipatiyadan doğmurdu. Sadəcə hesab edirdi ki, onların qatilini tapmaq daha çətindir. Qətl aləti kimi də qurbanın əşyasından – ya büstqalterindən, ya corabından istifadə edir. Onun motivini psixoloqlar qurban üzərində doğurduğu dəhşətli qorxu hissindən həzz alması ilə izah edirlər.
Oktyabrın sonlarından başlayaraq 6 ay ərzində Avstriyada 7 qadın (Brunhilde Masser, 39 yaş; Heidi Hammerer, 31 yaş; Elfriede Schrempf, 35 yaş; Silvia Zagler, 23 yaş; Sabine Moitzl, 25 yaş; Karin Eroglu-Sladky, 25 yaş; Regina Prem, 32 yaş) öldürür. Bu zaman heç bir iz buraxmır, yalnız özünün xüsusi düyünündən başqa. Amma bu cinayətləri 1974-cü ildə Almaniyada törədilmiş qətllə əlaqələndirmək bir müddət kimsənin ağlına gəlmir.
Cek Untervegerin həyasızlığı o yerə çatır ki, qəzetlərdən birinin tapşırığı ilə qətlləri araşdıran müstəntiqdən müsahibə götürür. Daha sonra ABŞ-da fahişəlik problemini araşdırmaq, amerikalıların bu hala münasibətinin Avropadakı münasibətdən nə ilə fərqləndiyini araşdırmaq üçün Los Ancelesə gedir və burada daha üç seks işçisi qadını (Shannon Exley, Irene Rodriguez, and Peggy Booth) öldürür.
Avstriyaya qayıdanda isə polisin artıq ondan şübhələndiyi öyrənir və İsveçrəyə, oradan ABŞ-a qaçır. 1992-ci ilin fevralında ABŞ-da həbs olunur. Amerikalıların onu üç qətldə mühakimə etmək üçün dəlilləri az idi və buna görə Untervegeri Avstriyaya göndərdilər.
1994-cü il iyunun 29-da andlılar məhkəməsi onu 9 qadının ölümündə günahkar bildi, iki qətldə isə günahının sübut edilmədiyi qənaətinə gəldi. Cek Unterveger daha azadlığa çıxmaq hüququ olmadan ömürlük həbsə məhkum edildi. O, elə həmin gecə kamerada özünü asaraq intihar etdi. Eyni düyündən istifadə etməklə…
Unterveger haqqında 2015-ci ildə Avstriyada “Cek” filmi çəkildi.
