1933-cü il…Xüsusi kommunalar yaratmaq məqsədilə 2 milyon insan Stalin tərəfindən Sibirə göndərilir. Bəs kimləri göndərəcəkdilər? İşsizlər, cinayətkarlar, dosyesi ləkəli olanlar…
Plan hazır olduqda 25 min insan toplanır və Tomsk vilayətinə yola salınır. Bunların arasından da 6200 nəfər seçilib, 800 km daha uzağa – göldə ada olan Nazino adasına göndərilir.
Ancaq bu 6200 nəfərə nə yemək, nə alət, nə isti paltar, nə qalacaq verilir. Sadəcə onlara bol-bol un verilir. Lakin un verilsə də bundan yemək hazırlamaq üçün qab-qacaq belə verilmir.
Adaya çatarkən yolda soyuqdan 27 adamın öldüyü aydın olur. Adada keçən ilk gecədə isə 300 nəfər donaraq həyata vida edir. Gələnlərin arasında olan cinayətkarlar, öz güclərindən istifadə edib başqalarının unlarını da əllərindən alır və un üstündə dava başlayır, ölənlər olur.
İnsanlar əllərindəki un ilə adada bir bulaq tapırlar və yemək hazırlayırlar. Lakin suyun kirli və zəhərli olması səbəbilə xeyli insan dizenteriyaya tutulur.
Adadan qaçmaq istəyənlər də olur. Lakin onlar ya suda donaraq ölür, ya da ətrafdakı növbətçilər tərəfindən vurulurlar.
Az sonra insanlar arasında hannibalizm başlayır. Yəni adamlar bir-birini yeməyə başlayırlar. 6200 nəfərdən 4000 nəfəri artıq bu və ya digər səbəbdən həyatını itirmişdi.
Hadisənin şahidlərindən biri belə deyirdi: “Adadan qaçan insanlar vardı. Bizdən dəmir yolunu, Moskvanı, Leninqradı soruşurdular. Mən bunların heç birini bilmədiyimi deyirdim. Onlar aclıqdan dəli olmuşdular. Əllərində olan yeganə qida vasitəsi olan undan hazırlanmış xamırdan çoxları xəstələnmişdi. Adanın şimalında Kostya Venikov adlı növbətçi vardı, bura gələn qızlardan biri ilə eşq yaşayırdı. Və onun hesabına heç kim qıza toxuna bilmirdi. Bir gün Kostyanın olmamasından istifadə edib qızı ağaca bağlayıb yedilər. Kostya döndüyündə qız hələ sağ idi, lakin qan itirməkdən öldü.”
