Uşaqlığıma məktub…
SportİSM

Uşaqlığıma məktub…

Paylaşmaq

Hazırda PSJ-də (Paris Saint Germain) forma geyən və çıxışı ilə göz oxşayan Edinson Kavani həyatına hansı nöqtədə başladığını unutmayıb. Ulduz futbolçunun balaca Ediyə demək istədiyi bəzi şeylər var…

“Əziz 9 yaşlı Edinson, 
Bu məktubu ətrafındakı hamının “keçəl” dediyi uşağa yazıram. Körpə olanda elə də çox saçın çıxmamışdı. Çox yavaş uzanırdı. İyrənc bir vəziyyət idi. Bu məsələdə əlindən gələn heç nə yox idi. Ailənin yaradıcılığına təşəkkür etməlisən, sən həmişə “keçəl” qalacaqsan. 
Hər 2-3 ildən bir ailəmin işini dəyişdirməyi və ya kirayə haqqını ödəyə bilməməsi səbəbindən fərqli yerlərə köçürdük. Amma gözəl olan bilirsən nə idi? Hər yeni ev ünvanım hara olursa olsun, çöldə futbol oynamaq üçün bir yer olurdu. Dünyada heç bir ev sahibi bu azadlığını əlindən ala bilməz.

Xəyalların nədi Pelado?
Dəqiq xatırlamıram. Bir az dumanlıdır. 
Xəyalların Nando (Böyük qardaşı Valter Quqlemon. Hansı ki, 2007-09 “İnter” (Bakı) və 2009-10 “Neftçi”də çıxış edib) kimi Montovideoda oynamaqdır? Bacararsan və bu, səni Çempionlar Liqasında oynayırsanmış kimi hiss etdirər. 
Xəyalların Avropada çıxış etməkdir? Bacararsan və bu, ailənin həyatını dəyişdirəcək qədər pul qazanmağına xidmət edər. 
Xəyalların Uruqvay yığmasında çıxış etməkdi? Bacara bilərsən və bu, həyatın boyu səndə acı, şirin xatirələrlə dolu bir iz buraxar. 
Xəyalların DÇ-də oynamaqdır? (Nə baş verdiyini deməyəcəyəm. Sadəcə, DÇ-2010 deyirəm) 
Xəyalların çoxlu pul qazanıb, bahalı maşınlara minmək və bahalı otellərdə qalmaqdır? Bəli, bunların hamısını yaşaya bilərsən. 
Amma demək istədiyim bir şey var, bunlar səni xoşbəxt etməyə bilər.

Hazırda nəyin var, 9 yaşlı Edinson, nəyə sahibsən? 31 yaşlı Edinsonun darıxdığı bir şeyə sahibsən. 
İsti suyu olan duşun, cibində pulun yoxdur. Dostum, hətta saçın belə yoxdur. Amma çox vacib olan bir şeyin var. Pulun belə ala bilməyəcəyi şey: azadsan!

Uşaq olanda həyatı yetkin olanda yaşaya bilməyəcəyin bir sürət və istəklə yaşayırsan. Yaşlandıqca bu istəyə tutunmağa çalışsan da, əllərinin arasından üzülüb gedir. Çox məsuliyyətimiz var, öz içimizdə bir çox həyat yaşayırıq. 31 yaşına çatanda həyatının böyük bir hissəsini yaşadığını bilirsən? 
Oteldən maşınla məşq meydançasına, oradan hava limanına, daha sonra oyunun keçiriləcəyi stadiona…
Bir baxımdan arzularını yaşayırsan, amma bir tərəfdən də xəyallarının əsiri olursan. Çölə çıxıb, günəşin dərini yandırmağını hiss edə bilmirsən, ayaqqabılarını çıxarıb o yöndəmsiz meydançalara ayaqyalı çıxa bilmirsən. Bəzən pozitiv olduğunu düşündüyün şeylər reallaşır və həyatını daha qarışıq vəziyyətə salır. Qaçınılmazdır… 
Səninlə dürüst danışacam, dostum. Dünyada azad olduğum bir yer var. O da yaşıl meydanlardır. Əgər şansın varsa, 90 dəqiqə azadsan. 
Butslarımı geyinəndə… Saltoda (böyüdüyü şəhər) olduğun, Neapolda yaşıl meydanlara addım atdığın, hətta milyonlarla insanın izlədiyi DÇ-də olduğunun heç bir fərqi yoxdur. 
Sevgilərlə,
Edi

(Yazı uzun olduğuna görə ixtisarlarla verilib)

Elmar Abdulla-zadə